ಗೆಳೆತನ – ಆತ್ಮದಿಂದ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಬೆಸೆಯುವ ಪವಿತ್ರ ಬಂಧ

ಗೆಳೆತನ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಸ್ನೇಹಿತನ ಜೊತೆ ಇರುವ ಸಂಬಂಧವಲ್ಲ; ಅದು ಆತ್ಮದಿಂದ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಬೆಸೆಯುವ ಪವಿತ್ರ ಬಂಧವಾಗಿದೆ. ನಿಜವಾದ ಗೆಳೆತನವು ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಸುಖದಲ್ಲೂ ದುಃಖದಲ್ಲೂ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ನಿಂತು, ನಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಸದೊಂದಿಗೆ ಜೊತೆಯಾಗಿ ನಡೆಯುವ ಆತ್ಮ ಸಂಗಾತಿತನವಾಗಿದೆ. ಇಂತಹ ಸ್ನೇಹದ ಉದಾಹರಣೆಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಪೌರಾಣಿಕ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣಬಹುದು.

ದುರ್ಯೋಧನ ಮತ್ತು ಕರ್ಣರ ಸ್ನೇಹವು ಅಟ, ನಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ಅಸಾಧಾರಣ ವಿಶ್ವಾಸದ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿದೆ. ದುರ್ಯೋಧನನು ಕರ್ಣನ ಶಕ್ತಿ, ಸಾಮರ್ಥ್ಯ, ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಅವನನ್ನು ತನ್ನ ಅತ್ಯಂತ ಆತ್ಮೀಯ ಸ್ನೇಹಿತನಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು. ಕರ್ಣನು ಸಹ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಕ್ಕಾಗಿ ಜೀವನದ ಕಠಿಣ ನಿರ್ಣಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದುರ್ಯೋಧನನಿಗೆ ಬೆನ್ನೊಡ್ಡಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ಸ್ನೇಹದಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ನಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗದ ಮಹತ್ವ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಸುಧಾಮರ ಸ್ನೇಹವು ನಿಸ್ವಾರ್ಥತೆ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯ ಅತ್ಯುನ್ನತ ರೂಪವಾಗಿದೆ. ಸುಧಾಮನು ಎಷ್ಟೇ ಬಡವನಾಗಿದ್ದರೂ ಕೃಷ್ಣನು ಅವನನ್ನು ಸಮಾನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿದನು. ಅವನ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಅರಿತು, ಅವನ ಜೀವನವನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಿದನು. ಇದು ಸ್ನೇಹವು ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಅಲ್ಲ, ಹೃದಯದ ಶುದ್ಧತೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಮಗೆ ಕಲಿಸುತ್ತದೆ.

ಈ ಎಲ್ಲಾ ಉದಾಹರಣೆಗಳಿಂದ ನಾವು ತಿಳಿಯಬೇಕಾದುದು ಏನೆಂದರೆ—ನಿಜವಾದ ಗೆಳೆತನವು ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಸರಿ ದಾರಿಗೆ ನಡೆಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಹೊಂದಿರಬೇಕು. ಸ್ನೇಹವು ಕೇವಲ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿರುವುದಲ್ಲ; ಅದು ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ, ಒಳಿತನ್ನು ಬೋಧಿಸುವ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸುವ ಸಂಬಂಧವಾಗಿರಬೇಕು.

ಸ್ನೇಹವು ವಿಶ್ವಾಸ, ಸಹಾನುಭೂತಿ ಮತ್ತು ಹೃದಯಸ್ಪಷ್ಟ ಅರಿವಿನ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಸಿರುತ್ತದೆ. ಅದು ಭೌತಿಕ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಮೀರಿದ ಪವಿತ್ರ ಸಂಬಂಧವಾಗಿದೆ. ನಿಜವಾದ ಸ್ನೇಹಿತನು ದುಃಖದ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಧೈರ್ಯ ನೀಡುವ ಆತ್ಮೀಯ ಸಂಗಾತಿಯಾಗಿದ್ದು, ಸಂತೋಷದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಿನಮ್ರತೆಯಿಂದ ಆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ಸ್ನೇಹದ ಮೂಲಕ ನಾವು ಸಹನೆ, ತ್ಯಾಗ, ನಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ಸಹಜೀವನದ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಕಲಿಯುತ್ತೇವೆ. ಇಂತಹ ಗೆಳೆತನವು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ, ನೈತಿಕ ಚೇತನವನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನದ ಮಾರ್ಗದ ಕಡೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಪವಿತ್ರ ಸ್ನೇಹವು ಆತ್ಮವನ್ನೂ ಜೀವನವನ್ನೂ ಸೌಂದರ್ಯಮಯವಾಗಿಸಿ, ಮಾನವ ಸಂಬಂಧಗಳ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಸದಾ ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ.

“ ಗೆಳೆತನವು ಆತ್ಮದಿಂದ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಬೆಸೆಯುವ ನಿಷ್ಠೆ, ನಿಸ್ವಾರ್ಥತೆ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಸದ ಪವಿತ್ರ ಬಂಧ .”