ನನ್ನ ಅಮ್ಮ
ಬೆಳಗ್ಗೆ ಎದ್ದಾಗ ನನ್ನ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಬರುವ ಮೊದಲ ಪದವೇ “ಅಮ್ಮ”. ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಮಿಡಿತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೂ ಅಮ್ಮನೇ. ನನಗೆ ನನ್ನ ಅಮ್ಮ ಎಂದರೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ ಮತ್ತು ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿ.
ನನ್ನ ಅಮ್ಮ ಮುಂಜಾನೆ ಬೇಗನೆ ಎದ್ದು ಮನೆಯ ಎಲ್ಲಾ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಮನೆಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನೂ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಿಭಾಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಏನು ಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಎಷ್ಟೇ ಕೆಲಸವಿದ್ದರೂ ಅಮ್ಮ ಯಾವಾಗಲೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇರುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೂ ಖುಷಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ.
“ತಾಯಿಯೇ ಮೊದಲ ಗುರು” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅದು ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲೂ ನಿಜ. ನನ್ನ ಅಮ್ಮ ನನಗೆ ಓದಲು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಹೋಂವರ್ಕ್ ಮಾಡಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ನನಗೆ ಏನಾದರೂ ಅರ್ಥವಾಗದಿದ್ದಾಗ ಅದನ್ನು ತಿಳಿಸಿಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ನಾನು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದಾಗ ಸರಿಯಾದ ದಾರಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಅಮ್ಮ ನನ್ನನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆಸಲು ಪ್ರತಿದಿನ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡುತ್ತಾರೆ.
ನನ್ನ ಪ್ರಕಾರ ಅಮ್ಮನ ಪ್ರೀತಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲು. ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ತಾಯಿಯ ಹೃದಯ ಯಾವಾಗಲೂ ಮಿಡಿಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸದಾ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಯೋಚನೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳು ಸಂತೋಷವಾಗಿರಬೇಕು, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದಬೇಕು ಮತ್ತು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯವರಾಗಬೇಕು ಎಂಬುದೇ ಅವಳ ಆಸೆ.
ತಾಯಿ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನಿಸ್ವಾರ್ಥವಾದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಮಾಡುವ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಪ್ರತಿಫಲವನ್ನು ಅಪೇಕ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಎಷ್ಟೇ ಕಷ್ಟವಾದರೂ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದು ಆಗಬೇಕೆಂಬುದೇ ಅವಳ ದೊಡ್ಡ ಬಯಕೆ.
ನಾವು ಎಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡವರಾದರೂ, ಎಷ್ಟೇ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದರೂ ಅಮ್ಮನ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಯಾವಾಗಲೂ ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳೇ. ಆ ಪ್ರೀತಿ ಎಂದಿಗೂ ಬದಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ, ನನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ, ಸರಿಯಾದ ದಾರಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುವ ನನ್ನ ಅಮ್ಮ ನನ್ನ ಜೀವನದ ಅತ್ಯಂತ ವಿಶೇಷ ವ್ಯಕ್ತಿ.
ಅಮ್ಮ ಎಂದರೆ ಪ್ರೀತಿ, ಅಮ್ಮ ಎಂದರೆ ಕಾಳಜಿ, ಅಮ್ಮ ಎಂದರೆ ನನ್ನ ಪ್ರಪಂಚ.
