ಜೀವನವೆಂದರೆ ಏನು?

ಜೀವನವೆಂದರೆ ಏನು? ಅದರ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥವೇನು? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಉತ್ತರ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಜೀವನವನ್ನು ನೋಡುವ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಬೇರೆ ಬೇರೆ.

ಕೆಲವರಿಗೆ ಜೀವನವೆಂದರೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬದುಕುವುದು. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಕನಸುಗಳನ್ನು ನನಸಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಜೀವನದ ಗುರಿ. ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗಿರುವುದು, ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದುವುದು ಅಥವಾ ಇತರರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದೇ ಜೀವನದ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥವಾಗಿರಬಹುದು.

ನಮ್ಮ ಭಾರತೀಯ ತತ್ವಚಿಂತನೆಯಲ್ಲಿ ಜೀವನಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷ ಮಹತ್ವ ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಮನುಷ್ಯನು ಒಳ್ಳೆಯ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ, ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಅರಿತುಕೊಂಡು ಉನ್ನತ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಲುಪಬೇಕು ಎಂಬ ಚಿಂತನೆ ಇದೆ. ಬೌದ್ಧ ಚಿಂತನೆ ನಮಗೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟಗಳು ಮತ್ತು ದುಃಖಗಳು ಸಹಜವೆಂದು ತಿಳಿಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅವುಗಳಿಂದ ಹೊರಬರುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಕಲಿಸುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ ನನಗೆ ಅನಿಸುವುದೇನೆಂದರೆ, ಜೀವನದ ಅರ್ಥವನ್ನು ನಾವು ಎಲ್ಲೋ ಹುಡುಕಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ; ನಾವು ಹೇಗೆ ಬದುಕುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿಯೇ ಅದರ ಅರ್ಥ ಅಡಗಿದೆ.

ನಾವು ಮಾಡುವ ಆಯ್ಕೆಗಳು, ನಮ್ಮ ನಡೆ-ನುಡಿ, ಇತರರನ್ನು ಗೌರವಿಸುವ ರೀತಿ ಮತ್ತು ಕಷ್ಟದ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ನಿರ್ಧಾರಗಳು ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತವೆ. ದೊಡ್ಡ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಜೀವನ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದೇನಿಲ್ಲ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮನೆಯವರೊಂದಿಗೆ ಕಳೆದ ಒಂದು ಸಂತೋಷದ ಕ್ಷಣ, ಸ್ನೇಹಿತನಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಸಣ್ಣ ಸಹಾಯ ಅಥವಾ ಯಾರದೋ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಸಿದ ನಗು ಕೂಡ ನಮ್ಮ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಅರ್ಥ ನೀಡಬಹುದು.

ಇಂದಿನ ವೇಗದ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಯಶಸ್ಸು, ಹಣ ಮತ್ತು ಸಾಧನೆಗಳ ಹಿಂದೆ ಓಡುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಆ ಓಟದ ನಡುವೆ ಸಂತೋಷವಾಗಿ ಬದುಕುವುದನ್ನೇ ಮರೆತರೆ, ಸಾಧಿಸಿದ ಎಲ್ಲದರ ಅರ್ಥವೇನು? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ನಾವು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಮ್ಮನ್ನೇ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ನನ್ನ ಪ್ರಕಾರ ಜೀವನವೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಹುಟ್ಟಿ, ಬೆಳೆದು, ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿ ಬದುಕುವುದಲ್ಲ. ತಪ್ಪುಗಳಿಂದ ಕಲಿಯುವುದು, ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವುದು, ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದೇ ಜೀವನ.

ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಅರ್ಥವನ್ನು ತಾವೇ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಆದರೆ ಅದು ಏನೇ ಆಗಿರಲಿ, ಸತ್ಯವಾಗಿ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೆ ಒಳಿತು ಮಾಡುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕಿದರೆ ನಮ್ಮ ಜೀವನ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ.

“ಜೀವನದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹುಡುಕುವುದಕ್ಕಿಂತ, ನಾವು ಬದುಕುವ ರೀತಿಯ ಮೂಲಕ ಅದಕ್ಕೆ ಅರ್ಥ ನೀಡುವುದು ಮುಖ್ಯ.”